Skrupianie jako problem astrologii

„Skrupiło się na kimś, na czymś” – fraza to oznacza, że oto wydarzyła się pewna afera, której skutki dotknęły pewnej osoby, grupy lub miejsca. Przykład klasyczny: „Ocalała Polska, ale skrupiło się na Mołdawii. Wojska tureckie zalały kraj, rządy jego objął basza...” – Stanisław Załęski, Jezuici w Polsce T. 1, s. 581 (WikiŹródła), wyd. 1906. Mowa o wydarzeniach z r. 1590, kiedy Zamojski szykował się do prewencyjnej wojny z Turcją.

Słowo „skrupić się” pochodzi od „krupy” i zrazu oznaczało nieudane mielenie zboża. „Skrupiło się” – znaczyło, że wyszły krupy zamiast spodziewanej mąki. Krupy, przypominam, to była gruba kasza. Podobne i pokrewne słowo krupnyj po rosyjsku znaczy „duży”; podobne też jest w litewskim jako „szorstki”.

Słowo skrupić (się) wraz z towarzyszącą mu ideą – że wielu było zamieszanych lub potencjalnie zagrożonych, a szkodę poniósł pojedynczy ktoś (lub coś) – zostały jakby specjalnie przygotowane przez mądrość języka, przez jego rozproszoną inteligencję, dla nas astrologów. Dokładnie pod nasz użytek. Tego słowa potrzebowaliśmy.

Bo jak to jest w świecie widzianym okiem astrologa? Oto są, a najpierw idą, nadciągają wraz z czasem-przyszłością, maleficzne lub tylko specyficzne układy planet, bo czym: łup! – lub raczej: krup! – i na ziemię lub na wieżowiec spada samolot, rząd (lub cesarz) podaje się do dymisji z której już nie wróci; na pewne miasto wydostaje się choroba, która wkrótce obejmie całą ekumenę; tobie zaś pewnej nocy ktoś taranuje tył samochodu na pustej zdawałoby się ulicy.

W tym świetle widziana, astrologia jawi się wręcz nauką o skrupianiu.

Czyli o przechodzeniu od potencjalności do aktualności czyli realizacji.

Ale to dopiero początek. Bo problemem jest: kiedy?, gdzie? i kogo? Oraz: co i jak konkretnie? Kiedy pewna potencjalność stanie się ciałem? Gdzie dojdzie do wydarzeń? Kto przez te wydarzenia zostanie naruszony? I jaki konkretnie przebieg będzie to mieć?

Zwykle po fakcie (a fakty istnieją dlatego, że kiedyś się skrupiły!) astrologowie potrafią objaśnić zarówno który układ planet zawinił, jak i dlaczego „porobiło się” tak a nie inaczej. Przed faktem, z samych (gołych) pozycji planet udaje im się to rzadziej lub wręcz wyjątkowo.

Przy okazji: przydałaby się nam, astrologom, jakaś znormalizowana procedura oceny trafności prognoz.

Przejdę do przykładowych wydarzeń, których linki podałem wyżej. Które układy planet były astrologicznie zagrażające?

W katastrofie smoleńskiej, 10 kwietnia 2010: trwała od pewnego czasu opozycja Saturna do Urana, wzmożona tym, że obie planety były w punktach kardynalnych (w zasięgu tych punktów) i nakładały się na domniemaną oś ascendent-descendent dla Polski. To jednak wskazywało na zagrożony okres długi na kilka miesięcy. Bardziej skupiony w czasie był aspekt (kwinkunks, dokładny, kilka minut) między Marsem a Plutonem. Na dokładny moment mogło wskazywać przejście Księżyca po Neptunie, obu zaś przez chwilowe medium coeli. Z tych wskaźników można było domyślać się zagrożenia dla Polski jako pewnej całości, dalej: gwałtowności lub nawet „zabójczości” owego momentu, a nawet fizycznej przyczyny: mgły. Miejsce, Smoleńsk, pozostaje nieodgadnione, co zresztą jest typowe: astrologowie najgorzej widzą-rozróżniają miejsca na Ziemi, przez swoje horoskopowe wizjery. Oczywiście ja wtedy niczego nie przewidziałem. I więcej: całą teorię cykli historii dla Polski wysnułem dopiero po tamtej katastrofie i inspirowany tamtymi i następnymi wydarzeniami.

W ataku samolotami na World Center w NY, sprzyjającym układem planet była opozycja między Saturnem a Plutonem, przy czym Pluton był na ascendencie w przyjętym „urodzeniowym” (zalożeniowym) kosmogramie USA. Inne miejsca kosmogramu są wątpliwsze, wśród nich opozycja Księżyca do Marsa, jak wszystko co księżycowe krótka i i codziennie powtarzająca się.

Przy abdykacji Mikołaja II 15 marca 1917 kluczowa była koniunkcja Saturna i Neptuna: ale to miało okazać się dopiero w następnych miesiącach postępującej rewolucyjnej rozwałki rosyjskiego imperium; w marcu 1917 tamta koniunkcja ledwo się zaczynała. Czy można znaleźć uderzenie planetarne skierowane bezpośrednio w cara Mikołaja? Tak. Pluton stał wtedy na jego urodzeniowym Imum Coeli. Oczywiście nie wskazywało to na któryś dzień, ale raczej na okres roku do trzech lat; i nie że zostanie na nim wymuszona rezygnacja z tronu, ale ogólnie zmieni się jakoś jego życiowy krajobraz.

Dzisiejsze pytanie: jak rozpoznać skrupianie się pewnego układu planet, nasunęło się po terrorystycznym zamachu w Krakowie. (Na tym kosmogramie z punktami harmonicznymi). Wtedy nie było aspektów uznawanych za typowo groźne: ani opozycji, ani kwadratur. Mars, Pluton, Saturn nie były powiązane ze sobą ani inaczej nacechowane. Dominowała zachodząc łagodna koniunkcja Księżyca i Wenus, obie w dobrym sekstylu do Jowisza. Plus pierścień kwintyli, typowo energetyzujący, ale obejmujący Merkurego, Jowisza i Neptuna, więc planety, których raczej nie podejrzewa się, by sprzyjały masowym morderstwom. Widzę więcej szczegółów, ale przy każdym mam podobne zastrzeżenia.

Potrzebujemy teorii skrupiania. Tej nam brakuje.