Bieżące zjawiska na niebie 2024-26 .486

A zobacz, ile w życiu mamy mega trudnych sytuacji. Czytałam Twoją relację, gdy Pluton tranzytował Twój Ksieżyc. Byłaś dzieckiem, odnalezienie się w nowej niebezpiecznej sytuacji było bardzo trudne. Nawet jeśli wtedy czułaś, że dzielnie wspierasz dobrą decyzję mamy, to najpewniej zostawiło to ślad w emocjach w dorosłości. Jestem od Ciebie 3 lata starsza, więc u mnie planety układały się inaczej w dzieciństwie. Jednak też mama zabrała nas z domu w inne miejsce. Wróciliśmy jednak, rodzice się dogadali. Też ktoś przyłożył mi nóż do gardła. Mieszkałam w przeciętnej okolicy pod względem rozbojów, nie tak niebezpiecznej jak nowa Twoja. Po prostu do przystanku trzeba było przejść przez lasek, w pojednykę nie robiło się tego po zmroku. Droga do szkoły podstawowej też była w takim klimacie i jakoś się  udawało. Pilnowałam tego najcześciej, raz mi się nie udało. Wspomnienia z tamtego czasu, gdzieś zapomniane wróciły, gdy czytałam Twój wpis. Dzisiaj, a mam za sobą opozycję Plutona do Słońca i miliony innych aspektów, gdy silnie przeżywam problemy moich dzieci, gdy walczę na takim czy innym froncie, zastanawiam się, jak bardzo ciężko musi być, by odebrać sobie życie. Mam nadzieję, że nigdy się tego nie dowiem.

Mam wśród znajomych kilku niedoszłych samobójców, na szczęście wszystkich odratowano. Ale przypomniałyście mi, że w rodzinnej miejscowości było kilka, wspólnym mianownikiem był alkohol. 

Ostatni czas przesiał mnie i moje emocje bardzo. No ale jak to w życiu bywa, życie dąży do równowagi, nie może być tylko dobrze widać. Poza tym, dopatruje się jednak w tych ciężkich momentach okazji do transformacji i odkrycia swoich blokad i uwarunkowań. Może nie widać od razu, ale po czasie puzzle się układają. 

Co powiedzieć o ludziach których naprawdę los doświadcza... 

@KrzyżuPołudnia, mi rozum mówił, że nie tak powinno być, ale że to minie, więc robiłam swoje i projektowałam w przyszłość- podziałało. Czy jestem całkiem normalna? Nie sądzę:)) Wszystko ma wpływ na to kim jesteśmy. Bogactwo doswiadczeń (piękne i pozytywne także były i są- mnóstwo!) sprawiło, że rozumiem złożony świat emocji ludzkich; nie oceniam świadomie, lubię ludzi (zwykle mam szczęście do nich!) i siebie też, chociaż daleka jestem od idealnego "ja"... Wszystko jest po coś, nawet jeśli od razu sensu nie widać. Gdy jednak ktoś mówi dość i odbiera sobie życie - szanuję to, widocznie uznał ewakuację z ciała za jedyne słuszne wyjście. Tylko ci co zostali zadają pytanie" ale co się stało"

Kiedy ta Twoja hipnoza? Gratuluję odwagi, daj znać po... jeśli nas poznasz;))

Hipnoza w poniedziałek najbliższy, oczywiście że dam znać :) 

Trochę żałuję że tak późno się na to zdecydowałam, chociaż patrząc na to, że to nie są metody akceptowane przez moje otoczenie, to cieszę się że w ogóle się zdecydowałam :) Skorpionowa natura tutaj się przydaje :) 

Idę do tej kobietki:

https://kavahypnotherapy.pl/

Męczy mnie relacja z synem najstarszym, jest ciągła walka, nie mogę tego znieść, czuję ogromny emocjonalny ból, czegoś tutaj nie rozumiem, coś się dzieje niedobrego. Muszę uwolnić się od jakichś lęków podświadomych, puścić go. Juz dużo się poukładało ale potrzebuje zobaczyć większy obrazek o co tutaj chodzi. Wszędzie indziej mam przepływ piękny. 

A relacja Kacpra z Rafałem (tatą) to już w ogóle jest jakaś masakra. 

Dziecko cierpi, my cierpimy, potrzebna jest pomoc. 

Bardzo szybko weszłam w trans i same obrazy się pokazywały. Widziałam siebie i niesamowite było to że nasza podświadomość wie wszystko co jest dla nas dobre. Wszystko się sprawdziło. 

Nie wie też o tej hipnozie 11-12 lat temu. Szkoda ze nie mogę z nim dzielić tych tematów ale jest jak jest. 

Czuje się bardzo samotna z moimi wewnętrznymi poszukiwaniami, odkryciami. Rafał (mąż) jest taki "ziemski", mocno stąpający po ziemi. 

To są te dwa światy @Elisza które sama dobrze znasz :) 

 

2014 rok kwiecień/maj

Elisza, ja też tak odbieram tą kwadraturę. Bo fizycznie co jakiś czas pojawia się zagrożenie. Podobny klimat w innych aspektach życia. 

Na przykład różne wypadki. Najczęściej groźne, słyszę , że mam więcej szczęścia niż rozumu. Skoro wróciłam do dzieciństwa, to przypomniało mi się, że jakoś na początku liceum wpadłam pod tramwaj. Wbiegłam. Byłam pewna, że ucięło mi nogi, bo dosłownie połowa mojego ciała była pod tym tramwajem. Oczywiście było, "miałaś niesamowite szczęście".  Kweadratura Marsa i Plutona w natalu wystawia na próby. 

Zielarz na szczęście nie zrobił mi nic złego, to może dlatego mam jeszcze jakieś nadzieję że są na tym świecie jednak dobrzy ludzie. 

Byłam wtedy w złym stanie, znajoma mi poleciła Panią Ulę, to było w nocy przez telefon. Dopiero po latach dowiedziałam się że tak wygląda hipnoza. 

Bardzo polecam, oczywiście u kogoś kto wie jak to zrobić. 

Btw Osho w książkach pisze ze to będzie najlepsza metoda terapeutyczna w przyszłości, bardzo szybka i bardzo skuteczna, aczkolwiek faktycznie uwaga na oszustów. 

Mówimy oczywiście o kilku dniach około pełni w Wadze, ale dokładnie 7 października wieczorem wchodziłam na górę, wiadomo już ciemno, szlak był oświetlony tylko światłem Księżyca (chociaż wspomagałam się, szczególnie przy zejściu, czołówką), i tym bardziej jest to dla mnie symboliczne. Musiałam być czujna, dobrze się przyglądać po czym stąpam, dojrzeć szczegóły. To był czas na wnioski. 6 października Merkury był między Wagą a Skorpionem, w kwadraturze do Plutona Mars już w Skorpionie. Księżyc w koniunkcji z Neptunem i Saturnem, na przeciw mojego IC, zaraz potem w opozycji do mojego Księżyca. A Wenus w Pannie przechodziła od mojego Plutona do Urana, tworząc kwadraturę do mojego Marsa. 

https://blog.polityka.pl/hartman/2025/10/09/klatki-zostana-otwarte/

Ja już czuję zmianę, jakieś wyostrzenie, tak percepcji jak ocen. I więcej energii, ale może to kwestia zwiększenia dawki witaminy D3 :)

 

Niechcąco znalazłam się w grupie "wszyscy". Tak od trzech dni walczę o "pokój", że co chwilę mam ochotę kogoś zagryźć i niestety, nie zawsze jestem w stanie to ukryć. Nerwowo, agresywne rozmowy, mimo chęci rozwiazania problemu. Mars z ognistym Merkurym w opozycji do Urana najbardziej do mnie przemawia teraz, trygonów i sekstyli chwilowo nie odczuwam, ale wiem, że za około tydzień to się zmieni. Znajdę się w grupie "dobrych" :)

U mnie faktycznie wielkie ożywienie i po miesiącach mocnej pracy, zwłaszcza od wiosny, jakby przejścia przez wąską cieśninę - dokładnie takie uczucie, jakby wyjścia w pełne morze... jeszcze końcówka kanału, jeszcze żagle nie pod pełnym wiatrem, ale już czuć ten powiew i to w duchu planet - Saturn- mozolnie i duzą precyzją to budowane, harówka; Merkury, bo małpiej zręczności w sferze intelektualnych wygibasów trzeba, Mars, bo niespożyta energia, by się nie poddać i Jowisz, bo plany większe, niż wyobraźnia odważa się kreować. 

Tak Saturn i Neptun oscyluja cały czas w kwadraturze do mojej koniunkcji Księżyc-Neptun... także u mnie mocno wpływa na relacje...