Obraz nieba na biegunie

Co dzieje się z ekliptyką, jej punktami kardynalnymi i znakami zodiaku w pewnych nietypowych miejscach Ziemi? Obraz nieba na biegunie jest prosty i zbyt prosty dla potrzeb astrologii.

Stoimy na biegunie północnym. Zenit jest równy biegunowi. Horyzont jest równy równikowi. Biegun ekliptyki jest (jak zawsze i wszędzie) odchylony o kąt ε = 23.4393° od bieguna północnego. W naszym miejscu stania, czyli na samym tym biegunie jest też odchylony o ten sam kąt ε od zenitu.

Ekliptyka jest przecięta horyzontem-równikiem na pół wzdłuż prostej – jak każda para nierównoległych płaszczyzn. Jej część od Punktu Barana przez Punkt Raka do Punktu Wagi jest stale widoczna, druga połowa niewidoczna. W ciągu 1 doby ekliptyka (jej widoczna połowa) przewija się po niebie wzdłuż horyzontu o 360°.

Nie ma stron świata, bo wszędzie jest kierunek południowy. Każdy kierunek poziomy jest południem, nie istnieje wyróżniony wschód ani zachód. Widok Ziemi (jej horyzontu) jest nierozróżnialny. Skalę kątową na horyzoncie trzeba mierzyć sztucznie, zaczynając od jakiegoś umownego punktu, np. kołka wbitego w lód.

Struktura ekliptyki nie jest dowolna ani umowna, bo na ekliptyce są dwa punkty, które leżą na horyzoncie (gdyż leżą na równiku i są przecięciami ekliptyki z równikiem niebieskim, czyli punkty równonocy). Są to Punkt Barana i Punkt Wagi, ale nie wiemy (jeszcze) czym one się różnią.

Jest jedna rzecz bezwzględna: kierunek lub zwrot obrotu. Ziemia obraca się w LEWO, przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, zatem na biegunie północnym wszystko na niebie obraca się (z okresem 1 doby) pozornie w PRAWO. Względem czego? Względem tego umownego kołka wbitego w lód.

Dzięki temu zwrotowi możemy odróżnić oba równikowe punkty kardynalne. Punkt Barana jest tym, który idzie pierwszy (pierwszy mija kierunek kołka!) i poprzedza maksymalnie wzniesiony Punkt Raka. Tym, który następuje po Punkcie Raka, jest Punkt Wagi. Z punktu widzenia bieguna możemy je tak nazwać lub zdefiniować.

Powyższy przepis (w sensie eksperymentu myślowego) jest uzasadniony wtedy, gdy umówimy się, że mamy bardzo mało czasu na ten pomiar rozróżniający punkty Barana i Wagi. Że ten pomiar jest chwilowy lub różniczkowy. Bo jeśli umówimy się na posiadanie dłuższego czasu i pomiar wykonamy w sposób całkowy, to Punkt Wagi poznamy po tym, że gdy do niego dojdzie Słońce, to zacznie się półroczna noc polarna, a Punkt Barana po tym, że gdy tam Słońce, to zaczyna się półrocze jasne. W powyższym pomijam to, że Słońce świeci jako rozciągła tarcza, a nie jako punkt i że w atmosferze jest refrakcja, ale chodzi mnie i nam o geometryczny schemat.

Ilustracja Chat GPT.

Wojciech Jóźwiak
2025-12-28

☚ Kartezjańska astrologia | Gniew Wuja Sama ☛