Czy przyjdzie AI i zje astrologię i astrologów?

Na będącej przedwczoraj i wczoraj 14. Konferencji PTA powtarzało się pytanie: co z astrologią, gdy jest AI? Czy AI zastąpi i wyprze ludzkich astrologów? Czy przyjdzie koniec astrologii? I co w ogóle się stanie z nami i z naszą sztuką lub wiedzą?

Zagrożeń jest wiele, ale – jako wieczny optymista z Jowiszem na ascendencie – chciałbym skupić się na rzeczy pozytywnej.

Otóż AI daje nam (astrologom i innym zainteresowanym) szansę, której wcześniej nie było. Będzie można sprawdzić spójność metod astrologii.

Żeby przybliżyć o co tu mi chodzi, weźmy prostszą analogię: prawo. Prawo jako zbiór ustaw i przepisów wykonawczych, i jeśli trzeba, także zarządzeń niższego rzędu. (Jeśli dobrze pamiętam, treści kodeków jak karny, cywilny lub rodzinny są ustawami, tzn. treścią odpowiednich ustaw. Czy tak?) Żaden człowiek-prawnik nie zna wszystkich ustaw wraz z ich szczegółową treścią. Znać nie może, ponieważ ich objętość przekracza ludzką mózgową pamięć. Ale oto model AI całą tę jurysdykcję ogarnia. I potrafi/potrafiłby, gdy go tymi ustawami nakarmimy i zadamy odpowiedni prompt czyli zlecenie, zbadać, czy nie ma między nimi sprzeczności. Np. że pewien czyn naganny sąd ma prawo ukarać od jednego do dwóch lat paki, ale jeśli pójdziemy w przestrzeni przepisów pewną inną drogą (tych dróg wyboru zapewne będzie wiele), to dostaniemy, że za ten sam czyn grozi od 15 lat do dożywocia.

Podobnie jest z astrologią. Astrologiczna wiedza lub sztuka zawiera wiele przepisów, w rodzaju: „jeśli władca domu piątego przebywa w domu ósmym, to...” lub „jeśli Słońce, Księżyc lub ascendent przebywają w znaku ognistym, to...”, przy czym jest osobna formuła na to, kiedy wybrać Sło., Ksi., czy asc. Teraz karmimy model AI podręcznikami astrologii i po czym zadajemy prompt: zbadaj pliz, czy tym materiale są sprzeczności. Lub, co będzie dużo częstsze: czy są miejsca nieokreślone; kiedy nie wiadomo np., czy sygnifikatorem pewnego pytania lub cechy osobowości jest np. Słońce czy Księżyc.

Wersja skromna i wstępna takiego badania dawałaby w wyniku listę sprzeczności bądź „punktów wahania”, czy zawieszenia. Wersja rozszerzona polegałaby na tym, że przy natrafieniu na sprzeczności lub zawieszenia AI wysyłałoby pytania do uznanych astrologów, jak ów rozstrzygnąłby daną kwestię. Czyli w wersji rozszerzonej AI pytałoby się nie tylko „ksiąg” ale i ludzkich znawców.

Ubocznym produktem takiego przedsięwzięcia bałaby formalizacja systemu astrologii. Uzyskanie astrologii jako systemu formalnego.

Oczywiście, pozostaje intuicja astrologa, a także umiejętność czytania z osoby – oprócz czytania horoskopu. Bo wiemy, że przy kontakcie bezpośrednim lub przez wideo klient mnóstwo nadaje sobą: mową ciała, mową głosu, doborem słów itd. Jednak i intuicja i czytanie z osoby są naddatkiem nad systemem formalnym, podobnie jak recytacja wiersza przez zręcznego (lub mniej) mówcę jest naddatkiem nad tekstem, lub wykonanie utworu muzycznego jest naddatkiem nad nutami.

Odpowiadając na tytułowe pytanie: nie zje. Nie musi wcale nas skasować. Przeciwnie, dostajemy okazję do robienia – w astrologii i z astrologią – rzeczy, które wcześniej były za horyzontem możliwości.