Fala tarota

Dotąd małe Arkana Tarota przedstawiałem na kole lub na ćwiartce koła. Ciekawe jest także przedstawienie ich na sinusoidzie czyli na wykresie w kształcie fali. Kiedy myślę o kartach tarota, to widzę je właśnie na takim obrazie - jako falę, która wznosi się, osiąga szczyt i opada. Na tym wykresie widać wyraźnie, dlaczego Dziewiątki uważam za szczytowy etap rozwoju tarotowych energii-kolorów-żywiołów.

Określona "energia", czyli w astrologii żywioł, a w tarocie "kolor"...

w Asie-Jedynce występuje w pełni swojego potencjału, czyli posiadając moc, nie ma jeszcze swojego określonego przejawu - jest tylko możliwością
w Trójce działa jako pierwszy krok, jako skierowanie się w odpowiednią strone - jako inicjacja
w Rycerzu przyjmuje postać osoby - tego, kto działa, człowieka czynu
w Szóstce osiąga początkowe sukcesy, zbliża się do modelu-ideału - jak utalentowany błyskotliwy młodzieniec (ale któremu trzeba wybaczyć życiowe braki)
w Czwórce energia żywiołu osiąga punkt centralny - jest już tym, czym ma być
w Królu przyjmuje postać osoby - gwaranta stanu, kogoś, kto swoja obecnością gwarantuje zachowanie istniejącego stanu
w Dziewiątce energia staje się cnotą
---- tu fala jest u szczytu ----
w Dwójce energia wyraża się poprzez szczególne łączenie się z innymi
w Królowej przejawia się jako osoba, która afirmuje to co jest
w Siódemce przemienia się w kulturę, czyli zarazem pozór, udawanie, grę
w Piątce staje się impulsem negacji (śmierci)
w Walecie objawia się jako osoba, załatwiająca swoje interesy na poboczu głównych działań
w Ósemce następuje zryw tej energii, jej końcowe wyładowanie, "śpiew łabędzi"
w Dziesiątce osiąga kres rozwoju, czyli stan atraktora - z tego stanu nie ma dalszej drogi, tu rozwój się kończy.

Zauważmy, że poszczególne karty-punkty układają się symetrycznie po obu bokach fali:

As (1)	10
3	8
Rycerz	Walet
6	5
4	7
Król	Królowa
9	2

Karty w powyższych parach można uważać za wzajemne dopełnienia:

As: potencjał, czysta możliwość	jest dopełnieniem	10-tki: kresu rozwoju, gdzie żywioł wszystko z siebie dał
3: inicjacja	jest dopełnieniem	8-mki, zrywającej się do ostatniego biegu
Rycerz: człowiek czynu	jest dopełnieniem	Waleta: czyniącego, ale rzeczy drugorzędne
6: modelowy sukces	jest dopełnieniem	5-ki, negacji
4: punkt centralny, będący tym, czym jest	jest dopełnieniem	7-ki, udającej coś
Król: ten, który swoją mocy utrzymuje pewien stan	jest dopełnieniem	Królowej, która ten stan afirmuje
9: cnota, czyli jakby wypełnienie zadania danego żywiołu	jest dopełnieniem	2-ki, która łączy się z innym

Zauważmy też, że numery małych arkanów w powyższych parach dają w sumie 11:

1+10 = 3+8 = 6+5 = 4+7 = 9+2 = 11

Być może jest to trop (nierozpracowany jeszcze przeze mnie) który łączy małe arkana z wielkimi - których jest:
2*11 = 22.

Ten wykład jest "matematycznym przerywnikiem". Następny będzie o Dziesiątkach.

WJ, 18 mar. 09

Wojciech Jóźwiak
2009-03-18

☚ Dziesiątki, czyli: dalej już nic | Wielkie Arkana według Wirpszy ☛

Komentowanie wymaga zalogowania i/lub ważnego abonamentu.