André Barbault

André-Lucien Barbault jest synem Armanda Barbaulta, kowala, i Cécile Dupré. Urodził się w Champignelles (Yonne) 1 października 1921 roku o godzinie 17:00 (podczas konferencji szczegółowo opisywał swój horoskop urodzeniowy).

Od wczesnej młodości uczył się astrologii u swojego starszego o 15 lat brata Armanda. Później, dzięki zetknięciu z psychoanalizą, na nowo odkrył tę dyscyplinę jako pierwszą „naukę ludzką” Starożytnych i przywrócił ją do współczesnego rozumienia.

Zajął się badaniem cyklów planetarnych, co doprowadziło go do odnowy astrologii światowej. W 1967 roku brał udział w projekcie Astroflash , mającym na celu interpretację horoskopów za pomocą komputera [ 1 ] .

W latach 1950–1967 stał na czele francuskiego ruchu astrologicznego Międzynarodowego Centrum Astrologii (CIA).

Od 1968 roku był redaktorem czasopisma „L′Astrologue ”. Oprócz zbioru „Zodiaque” opublikowanego przez Seuil, był autorem około trzydziestu książek przetłumaczonych na kilka języków. Jego „ Traité pratique d′Astrologie” sprzedało się w nakładzie 150 000 egzemplarzy.

André Barbault wprowadzał innowacje, rozwijając swoje przewidywania zarówno w astrologii genetlialnej (tj. horoskopie urodzeniowym ), jak i w astrologii świeckiej [ 2 ] , stosując techniki bardziej bezpośrednio związane z astronomią niż jego poprzednicy . W istocie, podczas gdy ci ostatni posługiwali się dyrekcjami , obrotami Księżyca i Słońca lub cyklami Księżyca   [chodzi o solariusze i lunariusze], on korzystał z tranzytów i cykli planetarnych [ 3 ] .

Zdobył międzynarodową sławę, tłumaczono go na język hiszpański [ 4 ] , włoski [ 5 ] , portugalski [ 6 ] i angielski [ 7 ] , ale jego przepowiednie zostały wyśmiane, najpierw przez Jacques’a Reverchona w 1973 r. [ 8 ] , innego astrologa, a następnie przez Jacques’a Halbronna, który kontynuował te analizy do 2013 r. André Barbault nie był świadomy tego podejścia, które potępił jako „antyastrologiczne ”. W 1978 r. został skazany za zniesławienie za swoje uwagi przeciwko Halbronnowi [ 9 ] .

André Barbault opublikował między innymi następujące książki:

• Obrona i ilustracja astrologii , Grasset Publishers , 1955
• Od psychoanalizy do astrologii , Éditions du Seuil , 1961
• Praktyczny traktat o astrologii , Éditions du Seuil, 1961
• Gwiazdy i historia , Pauvert Publishers, 1967
• Krótki podręcznik astrologii , Éditions du Seuil, 1972
• Prognoza eksperymentalna w astrologii , Payot Publishers, 1973
• Znajomość astrologii , Éditions du Seuil, 1975
• Astrologia świata , Fayard Publishers , 1979
• Analogie dialektyki Urana i Neptuna , Wydania tradycyjne, 1981
• Przewidywanie przyszłości za pomocą astrologii , Hachette Publishers, 1982
• Słońce i Księżyc w Astrologii , Wydania Tradycyjne, 1984
• Zbiór Zodiaku (dwanaście książek o każdym znaku zodiaku), Éditions du Seuil, 1989 (1959); sprzedano ponad 2,5 miliona egzemplarzy dwunastu znaków zodiaku z tego zbioru [potrzebne źródło]
• Przyszłość świata według astrologii , Éditions du Félin, 1993
• Astrality znanych kobiet , Éditions du Rocher , 1998
• Prognozy astrologiczne na nowe tysiąclecie , Dangles Publishing , 1998
• Uran Neptun Pluton , Wydania Tradycyjne, 2002
• Astrologia, wywiady z Michèle Reboul , Horay Publishers , 2003
• Astrologiczny Wszechświat Czterech Żywiołów , Wydanie Tradycyjne, 2004
• Astrologia: symbolika, obliczenia, interpretacje , Éditions du Seuil, 2005
• Certyfikowana astrologia: wiedza, statystyka i prognozy , Éditions du Seuil, 2006