Autor: Światosław Florian Nowicki

• 2011-04-05. Heglowski klucz do astrologii. Podstawowy dla rozumienia astrologii tekst, napisany 1985; jako rozdział wszedł do książki "Cykle zodiaku", 1992 (→Astrologia)

Polecam szczególnie do dzisiejszego webinarium o Księżycu. Księżyc = heglowskie Życie.

• Barack Obama (Ksieżyc w IC)
  
• Bill Gates (Ksi. w MC)
  
• Grzegorz Lindenberg (Ksi. na Asc.)
• Maria Schneider (Ksi na Desc.)
• Anna Dymna (asc.)
  
• Paulo Coelho (desc.)
• Bill Clinton (mc)
• Pina Bausch (mc)
• George Harrison (asc.)
• David Thomson (ic)
• Brigitte Bardot (desc)
• Jane Goodall (asc)
  
• Roman Polański (mc)
  
• Jerzy Prokopiuk (mc)
  
• Carlos Castaneda (ic)
  
• Wisława Szymborska (ic)

Wystarczy!

Już trochę abstrahując od prób racjonalnej analizy… Gdy myślę o znajomych mi słońcach (słońcowcach), to mam wrażenie, że bije od nich jakieś takie ciepło, świetlistość, które mnie przyciąga, do której chce mi się biec, czerpać inspirację, która roztapia moje serce.

A jak myślę o bliskich księżycach, to trochę mam taką obawę, że chcą mnie zjeść.

Tak się składa, że w moim najbliższym otoczeniu, mam same jaskrawo-stereotypowe przykłady słońc i księżyców, więc nie mam też dobrej próby… Silne słońca (i to często w samym centrum MC) to mężczyźni: ojciec, partnerzy, charyzmatyczni koledzy. Silne księżyce to kobiety: mama, przyjaciółki… Mają wiele wspaniałych cech, udaje się z nimi mieć czasem niesamowite połączenie, ale… przyglądam się właśnie, jak negatywnie trochę oceniam, pewne elementy ich księżycowatości. np. właśnie używam negatywnego określenia „zależne” i parę innych mi przychodzi do głowy...

I tak sobie myślę- zupełnie roboczo, ale brzmi mi to całkiem sensownie- że elementem dekolonizacji byłoby m.in. uznanie tego odmiennego, księżycowego sposobu funkcjonowania. Ja też może postrzegam je trochę kolonizacyjnie, kiedy oceniam je negatywnie. A może i one same. (a przez to mają niedokarmione księżyce..).

Jeśli chodzi o mój Księżyc w 27*50 stopniu skorpiona… Jeśli on jest jeszcze w obrębie tego 24 stopnia, to by znaczyło że też nie jest całkiem słaby. A sądzę, że nie ma przesunięć w mojej godzinie urodzenia, bo zostałam wyjęta poprzez cesarkę i w niemieckim szpitalu zapisali precyzyjnie godzinę „20:33” która została zapisana na mojej opasce na rączkę, którą moja mama przechowuje dziś. Faktem, że bywam odbierana jako nadwrażliwa. I zdarza się, że komuś nie mieści się w głowie, że mogę coś przeżywać tak bardzo i to taką rzecz, jakiej przecież nikt „normalnie” nie przeżywa. A najbardziej na świecie szlag mnie trafia, jak słyszę, że przesadzam, albo że mi się wydaje, albo że coś odgrywam. I jedyne, czego tak naprawdę mój kolonizowany Księżyc potrzebuje, to uznania, dla takiego, a nie innego przeżywania. A najmniej mówienia, jaki jest jedyny właściwy (racjonalny/biały/europejski...) sposób odczuwania, który powinnam wykazywać.  

Czy ktoś może zauważył, że pełnie księżyca wypadające w miejscu gdzie poruszają ur. księżyc ładują jakąś dziwną energią? Miałam dwie takie pełnie w aspektach do mojego księżyca, które były mocno energetyczne:

1. Zaburzenia snu i nocne lęki - pełnia Księżyca w Strzelcu: w koniunkcji do ur. Urana i w kwadraturze do ur. Księżyca
W dniach 05.06-07.06.2020 r. byłam z koleżankami w Bieszczadach. Przez cały weekend nie mogłam zasnąć. Pomimo zmęczenia, przez dwie noce czułam tak ogromny niepokój i nadpobudliwość, że nie zmrużyłam oka. Najbardziej dobijał mnie szum potoku za oknem. W nocy odgłos płynącej wody był nie do zniesienia, był tak głośny, że czułam jak wbija mi się dosłownie w mózg. Myślałam, że zwariowałam, niby tylko szum potoku, a budził we mnie jakieś absurdalne lęki i chaotyczne myśli. Miałam wrażenie przytłoczenia, kołdra ważyła chyba ze 100 kg, a ściany się na mnie waliły. Pomyślałam nawet, że ten hotel musi być jakiś nawiedzony. Po prostu paranoja.

2. Dołączenie do AstroAkademii - pełnia Księżyca w Rybach: w koniunkcji do ur. Księżyca

Najbliższa pełnia kwietniowa (27.04.) wypada w 7°05 Skorpiona. Czy komuś będzie poruszała Księżyc, a może Słońce? Nie wiem czy to na mnie tak działa, czy faktycznie pełnie niosą jakąś wyjątkową energię?

Dość jaskrawy przypadek.

Księżyc w 0 wodnika i to na ascendencie. To znaczy, że ważne dla jego tożsamości są tematy związane z tym, co nowe, przyszłe, i dalekie. Przyszłość, nowe technologie, sztuczna inteligencja, dalekie kultury, ludzie z dalekich kultur… ( Zakładam że imigranci- muzułmanie, którym poświęca sporo uwagi są dla niego kimś z daleka i czymś nowym, że w przeciwieństwie do mnie nie bawił się z muzułmanami w piaskownicy, nie wychowywał się też z Tatarami gdzieś pod Sokółką…).

Księżyc mówi o wrażliwości, emocjonalnym bezpieczeństwie. Z jakiegoś powodu, tematy którymi się zajmuje, nie dają mu tego emocjonalnego bezpieczeństwa.  To, czym on się w dużej mierze zajmuje, to ostrzeganiem przed niebezpieczeństwem, które może przyjść. Być może dlatego, że ma Urana w opozycji do Księżyca w tymże miejscu? Osoba z Księżycem w 0 Wodnika znajduje poczucie bezpieczeństwa w znajdowaniu przestrzeni, a on ewidentnie się boi, że nowe, które przyjdzie, mu tą przestrzeń zabierze. Na jego osobistej stronie mottem przewodnim jest: „Przyszłość pojawi się jak tsunami. Gdy ją zauważymy będzie za późno.” 

Na dodatek, niestety, jako że ma owego Urana na descendencie oraz Jowisza w MC, musi się dzielić z innymi tym swoim poczuciem zagrożenia i ostrzegać wszystkich przed nim. I to w sposób zaburzający... Poza tym, prawdopodobnie im bardziej się skupia na tym uranicznym zagrożeniu znajdującym się w drugim człowieku (descendent), tym bardziej tego emocjonalnego bezpieczeństwa nie znajduje. Skupianie się na zagrożeniu idącym od nieznanego, nakręca lęk przed nieznanym.

Jak nakarmić taki Księżyc?? Sądzę, że trudno. Zawsze będzie coś nowego, jakaś przyszłość, z której może przyjść zagrożenie. Może powinien poszukać więcej PRZESTRZENI w swoim życiu własnym na co dzień. Może powinien zobaczyć, jak to „nowe” i „obce” może dać mu przestrzeń, np. jak osoby z innych kultur mogą poszerzyć mu horyzonty myślenia (to też dla wodnika- Uranika ważne).

Czy mój Księżyc jest bardziej w 24 punkcie wodnym skorpiona czy w 0 punkcie strzelca?

Był moment że zdecydowałam już, że zdecydowanie w skorpionie. Nie wyrzekam się Strzelca w moim kosmgramie, ale moja wrażliwość jest bardziej skorpionowa niż strzelcowa. Mam dość duża umiejętność empatyzowania z innymi, wyczuwania innych, ale też w jakimś stopniu to poczucie odpowiedzialności za nich. Pierwsze wrażenie robię często osoby zdystansowanej, przy bliższym poznaniu zdarza się, że trudno innym sobie poradzić z intensywnością moich emocji.

Jeśli bym miała sobie przypisać jakiś psycho- syndrom to WWO: myślę, że jestem osobą wysoko wrażliwą. Intensywnie przeżywam różne rzeczy, które innym nawet trudno sobie wyobrazić, że można przeżywać. Potrzebuję też dużo przestrzeni własnej na przetrawianie różnych bodźców.

Natrafiłam jednak też na intepretację Księżyca, gdzie jego pozycja oznacza bliskich emocjonalnie ludzi, czyli tych, od których jestem emocjonalnie „zależna”. A zwłaszcza rodzinę, rodziców. No i tu 0 punkt Strzelca bardzo mi pasuje! Chani Nicholas pisze o Księżycu w Strzelcu: „Mogłeś mieć rodzica lub opiekuna, który był uczonym, podróżnikiem, poszukiwaczem przygód lub wolnym duchem. Być może doświadczyłeś ich jako zbyt rozproszonych przez większe rzeczy, aby interesować się Twoimi potrzebami jako dziecka ”… No cóż, to jest całe moje życie z moimi rodzicami. Począwszy od narodzin na wskutek ryzykownej ucieczki w stanie wojennym. Przez konieczność jeżdżenia z nimi w dzieciństwie w podróże, które były dla mnie zdecydowanie zbyt wysiłkowe, jak na wiek. I nie- interesujące. Do niedawna mama mieszkała w Australii ze swoim mężem australijskim Hindusem. Ojciec pracuje w Afryce i głównie tam przebywa, ale jego obecna partnerka mieszka w Kalifornii.

Młodszy brat- którego kocham najbardziej- był do niedawna na stypendium w Chinach. On ma Słońce w 1*24 Strzelca. Ale ma też 4 inne planety w Skorpionie, w okolicach IC, więc jest jeszcze bardziej cicho-ciemny. ;-)

Do tego dodać dziadków przesiedleńców. Tych podróżników- poszukiwaczy to by się znalazło kilka pokoleń wstecz. Zdarzyło mi się też kochać osoby z niemożliwie „daleka”. A jeśli niby nie z daleka, to miały coś ważnego w Strzelcu.

Jeśli jeszcze chodzi o skorpionowość mojego księżyca. Wychodziło mi to już jak się zastanawiałam nad Saturnem. Tak naprawdę, to bardzo trudno mi odkleić Księżyc od Saturna z Marsem, wraz ze skorpionwymi punktami harmonicznymi, z którymi są związane te planety (6, 8, 24.. a może i inne…).

Saturn z Marsem są w oczywistej koniunkcji, ale gdy np. rysuję kosmogram w programie właśnie Chani Nicholas, to kreski pokazują, że Księżyc też właściwie jest w koniunkcji z moim Marsem i Saturnem.

Dlatego naprawdę trochę trudno mi rozdzielić obszary w moim życiu, związane z tymi planetami. Gdzie ja empatyzuję z innymi, gdzie czuję się odpowiedzialna za innych, a gdzie zaprowadzam porządek, a gdzie wyjawiam tajemnicę na temat czyjegoś prześladowania czy przemocy i to spowodowanej pewnymi porządkami, strukturami. Gdzie przyjmuję i goszczę z serca, a gdzie jest to zgodne z porządkami tradycji.Przy tym często dotyczy to osób z „daleka”, dlatego taki np. temat uchodźstwa, migracji to temat szczególnie mnie poruszający… I takie tematy jak np. co dzieje się w obozach dla uchodźców, o czym nikt nie mówi. Jestem skłonna wydrapać oczy tym, co wygadują głupoty na ten temat.

A jeszcze z innej strony, odnośnie doświadczenia samotności i izolacji, o którym ostatnio pisze Marula… To doświadczenie jest mi już na tyle znane, że niespodziewanie w czasie pandemii nieźle się odnajduję. W przeszłości w takich chwilach radziłam sobie jako Marsowo- Saturnowo twardzielka, choć emocjonalnie przy tym bywało mi bardzo trudno. Były to sytuacje dość ekstremalne, a przy tym często w tych chwilach byłam „daleko”. Paradoksalnie dzięki tym doświadczeniom teraz łączę się z innymi i jestem w stanie być dla nich wsparciem.

Jakbym miała mówić kartami tarota, to to jest taki miks Królowej Pucharów, Sprawiedliwości i Papieżycy.